Sabah ezanı İskele’den önce suya düşer. Adam iskele taşında durur, elleri ceplerinde, nefesinin buharı kısa ömürlüdür. Van Gölü bakmaz. Yine de geceyi oradan geri çağırır.
Otel Edremit yönünde, göle yakın ama manzarayı satmayan bir yerdir. Lobi kalabalık değildir. Kadın aşağı inmez. Kat numarası yeter. Van escort diye yazılan şey, burada uzun biyografi olmaz; kapı aralığı, kısa onay, kapanan ceket fermuarı olur.
Odada perde sonuna kadar açılmaz. Camın ötesinde Erek dağının karanlığı, aşağıda durgun su. Konuşma üç turdan uzun sürmez. Nereli olduğu sorulmaz. Ne iş yaptığı sorulmaz. Süre baştan kesilir. Gizlilik baştan kesilir. Van’da fazla cümle iz bırakır.
Gece ısınmaz. Kalorifer çalışır, ten ısınır, şehir ısınmaz. Yatak dar gelir, sonra yeter. Sınırın dışına çıkılmaz. Sabaha karşı musluk sesi, sonra koridor. Asansör inmez gibi iner.
İskele’deki adam şimdi suya bakar. Telefonda kayıt yoktur. Cebinde kart yoktur. Yalnızca soğuk ve bir saatin bitmiş olması vardır. Van escort arayışı bu şehre benzer: geniş durur, içi seyrektir, kalan şey anlatılmaz.
Bir martı iner, durmaz. Çay ocağı uzaktan açılır. Adam arabaya döner, motoru çalıştırır, göle sırtını verir. Şehir kahvaltıya hazırlanır. Gece ise suyun üstünde bir buhar gibi durur, durur, dağılmaz; yalnızca tutulmaz.
— Saat kaçta bitsin? — İki. — Fotoğraftaki sen misin? — Evet. — İskele tarafı…